اوست نشسته در نظر من به کجا نظر کنم

اوست نشسته در نظر من به کجا نظر کنم

اوست گرفته شهر دل من به کجا سفر برم

صبح روز 29 شهریور سال 87 چه کسی می دانست در اتاق سرد بیمارستان «آتیه» چه مرد شوریده حالی خفته است.چه کسی باورش می شد با آن صدای گرمش با آن حضور شیدایی اش، این چنین آرام خفته باشد اما او همه را غافلگیر کرد!

هشت سال از آن روز عجیب می گذرد، از روزی که در اوج گرمای تابستان، چه سرد بود ! بی رحمانه رفت. او دوست داشتنی بود! نمی شد او را ببینی و دوستش نداشته باشی.